چند روزی نیستیم. چراغ خانه مان را روشن می گذاریم نه از این بابت که کسی را سر کار گذاشته باشیم برای این که به یادمان باشید. ما هم نایب  الزیاره اتان خواهیم بود.

«بابک بیات» هنرمند متعدی بود که از میان جامعه ی هنری ما رخت بربست.اما جسم او بود که به خاک سپرده شد.چرا که روح و روانش و آهنگ های از دل بر خاسته اش همیشه در میان ما ساری و جاری است.

می خواهم بگویم مردان و زنان بزرگی که نام و یادشان هماره در ذهن و دل ما زنده است دقیقا کسانی بوده اند که به ایران و ارزشهای انسانی متعهد بودندو این رمز جاودانگی است.اگر فلان خواننده ی مرد به دلیل استفاده از مواد مخدر به کما رفته یا فلان هنرپیشه ی زن  به دلیل رقص در یک مجلس مختلط و یا لو رفتن نا خواسته ی فیلم خصوصی اش بر سر زبانها افتاده،مطمئنا هیچ گاه به نیکی ازشان یاد نخواهد شد.هنرمندانی که زین پس ،بیشتر شبیه مهره های سوخته ی یک بازی بچه گانه اند.                                 

                                                         -*-*-*-*-*-*-*-

از دوشنبه ی این هفته دوباره سرو کله ی« مهران مدیری »و دار و دسته اش پیدا می شود تا هفتاد میلیون آدم را  در «  باغ مظفر!»سر کار بگذارند و و دوباره تکیه کلامهایی جدید بر سر زبانها بیاندازند و ملتی  خسته را به خنده وادارند...قدمشان همچون همیشه میمون و مبارک باد.

                                        *-*-*-*-*-*-*                                                        

همه اش باید حواسم به ساعت باشد تا یادم نرود قرص هایم را سر وقت بخورم.باید مثل بچه مدرسه ایها مدام جمع و منها کنم تا ساعت قرص خوردن من و امین با هم قاطی نشود.دیشب تا صبح بیدار بود و هذیان می گفت.حیف که ازمن قول گرفته به کسی نگویم چه گفته وگرنه کلی به  هذیانهایش می خندیدیم.مریض داری سخت است اما این که هم خودت مریض باشی و هم هوای دیگری را داشته باشی سخت تر است.آرزو به دلم ماند یک نفر یک لیوان آب میوه ی بی منت دستم بدهد.

علی دستان کوچکش را روبرویم می گیرد و ملتمسانه می گوید:«لی لی بیخون(بخون)»!دانه دانه انگشتانش را تا می کنم و می خوانم:«لی لی لی لی حوضک.علی اومد آب بخوره افتاد تو حوضک.امین اومد کمکش کنه افتاد تو حوضک.مامان اومد کمکش کنه افتاد تو حوضک.»

انگشت اشاره بالای سر ما ایستاده.نگران و حیران«بابا میگه حالا کی اینا رو از توی آب در میاره؟»

نوبت به انگشت شست رسیده.صدایم را کمی کلفت می کنم و می گویم:«من من کله گنده! من من کله گنده!» بعد همه رو از آب میاره بیرون و میرن خونه شون.

علی عاشق لی لی حوضک است.مخصوصا وقتی که همگی با هم بر می گردیم.خانه.سالم و خیس از آب حوض.

                                               -*-*-*-*-*-*-*-*

در شهر شیشه ای هم تازگیها «لیلی حوضکی »ساخته.ماهیهایش زیبایند.