خونه ی بابا بودم و تلویزیون روشن بود. گزارشگر دوره افتاده بود از مردم نظرشون رو درباره ی تایید شورای نگهبان می پرسید. همه هم خوشحال و راضی بودن از این که بالاخره شورای نگهبان تکلیف رو روشن کرده و حق رو به حقدار رسونده .زیر لب می گم:«: اینا چه قدر رذلند. یعنی از بین این همه آدم کسی نبود مخالف باشه؟!!»مهدی می گه:« بترس از روزی که چند تا نظر مخالف رو هم نشون بدن .چون اون وقت معلوم میشه علقشون اومده سر جاش. اینا هرچی احمق تر باشن عمرشون زود تر سر میاد».
برگه تعرفه های نو و تا نخورده در بازشماری آراء - اعتراف کنید کدومتون رایتون رو تا نکرده انداختید تو صندوق؟؟!!!ممکنه بار آخرتون بوده باشه اما مگه اولین بار بود رای می دادید؟ اگر چشمتون یاری می کنه خط ها رو هم مقایسه کنید. چه شباهتی!!!![]()
![]()
![]()
رسانه های برگزیده انتخابات معرفی شدند!![]()
![]()
![]()
احمدی نژاد رییس جمهور «ما» نیست. او لیاقت همان هایی را دارد که به او رای داده اند و برای پنهان کردن تقلب بزرگ و آشکارشان دارند خود را به هر آب و آتشی می زنند.در جامعه ای که «جمهوریت» را در مسلخ «حکومت» سر می برند دیگر هیچ نیازی به رای من وشما نیست.رییس جمهور هم نمی خواهد.او (م.ا.ن)الان بیشتر شبیه لولویی سر خرمن است.باید باشد چون خواسته ی از ما بهتران است.
دولتی که بر پایه ی دروغ و دزدی و تقلب و بدتر از آن خون بی گناهانی چند پایه ریزی شده هیچ دوام نمی آورد،این نیز مستلزم پیش گویی نیست..«همانا سست ترین خانه ها خانه ی عنکبوت است».
باید بسوزیم و بسازیم.چو آتش در گرفت خشک و تر می سوزند.
صدا و سیما را حراج نکنید!- نقدو بررسی عملکرد رسانه ی ملی قبل و بعد از انتخابات
بیانیه شماره 9 مهندس میرحسین موسوی در مورد اعلام تایید نتایج انتخابات ریاست جمهوری توسط شورای نگهبان -به زودی گرمای حادثه فرو مینشیند و دستاندرکاران این ماجرا با صورتحساب بلندبالای اشتباهات خود روبرو میشوند. آیا آنان از تحمیل آنچه روی داد سود بردند؟
دنباله اش را اینجا بخوانید.
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
درست یک هفته بعد از مرگ ندا آقا سلطان رسانه ی ملی هر چه کرد تا به روی خودش نیاورد و روی قضیه خاک بریزد نشد.بعد از هفت روز آن قدر درتمام دنیا این قضیه را به شیوه های خاص رسانه های غربی و غیر غربی گفتند که سرانجام صدا و سیما نتوانست ساکت ببنشیند. بچه ی الکنمان زبان باز کرد اما چه زبان باز کردنی.
دیروز در خبر بیست و سی، قضیه ی مرگ ندا را با اتهام« وجود ابهامات فراوان» مطرح کردند.این که «چرا او از چهل و پنج دقیقه قبل از مرگش کانون توجه دوربین ها بوده!!»!«چرا در کوچه ی خلوت مرده؟!!» این چه مردنی است که دوربینها از قبل برای ثبت مرگش حاضر و ناظر بوده اند؟!!گلوله از پشت به او شلیک شده و از کالیبرش معلوم است به هیچ سازمان نظامی و انتظامی دخلی نداشته!! و این که انقدر رادیو تلویزیون های بیگانه از مرگ ندا داستانهایی به نفع خود و ضرر ایران ساخته اند که صدای خانواده اش هم در آمده!!!
تا آن جا که ما می دانیم در این یک هفته حتی یک بار هم تلاش نشده از طریق رسانه ی ملی با خانواده ی داغدار ندا گفتگویی انجام شود. این پیشکششان. امکان عزاداری به شیوه ی مرسوم هم از آنان سلب شده است. ( گویا نیوز:به نقل از روزنامه انگيسی گاردين پس از کشته شدن ندا، مأموران پليس با تعقيب فردی که می خواست به خانواده عزادار تسليت بگويد، وارد آپارتمان چهار اتاقه آنان شده و برگزاری هرگونه مراسم سوگواری را از سوی آن ها ممنوع اعلام کردند. آنها میخواستند پردهای سياه به نشانه سوگواری بر نمای آپارتمان بياويزند، که با ممانعت مأموران مواجه شدند. )
این در حالی بود که روز یکشنبه ۳۱ خرداد ماه بار ها و بار ها گزارش هایی را در شبکه های مختلف و در بخش های خبری گوناگون نشانمان دادند که در آن خانواده های داغداری که عزیزانشان توسط« اراذل و اوباش اغتشاش گر حاضر در راهپیمایی ها »کشته شده بودند با گردنی کج و چشمانی اشکبارمقابل دوربین صدا و سیما از داغ بزرگی که بر دلشان گذاشته شده بود داد سخن دادند.
اما تا همین دیروز در رسانه ی ملی نه از مرگ ندا حرفی به میان آمد نه کسی سراغ خانواده های داغدار دانشجویان کوی رفت.
هر روز که می گذرد به« از خاک پست تر بودن»و « دشمن این خاک پر گهر بودن» م.ا.ن. و رسانه ی دروغینش پی می بریم.
تنها عایدی بزرگ از جریانات انتخابات و بعد از آن برای دولت، پز سیاسی «حضور حماسی مردم» نیست.بی اعتمادی بزرگی است که مردم به این نظام پیدا کرده اند. فاصله و خلاء غیر قابل توصیفی که هرگز و با هیچ ترفندی پر نخواهد شد.